ՊԱՏՄԱԿԱՆԸ

Զաւարեան

Մեծ եղեռնէն ու 1922-ի Փոքր Ասիոյ աղետէն բռնի տեղափոխուած ու փրկուած հայութեան մէկ մասը՝80․000 հայ գաղթականներ եւ 8․000 հայ որբեր, ապաստան կը գտնէ Յունաստան։ Անոր առաջին ու գլխաւոր գործն է բանալ ուր որ կարելի  է ակումբներ, դպրոցներ, որպէսզի վերապրող սերունդը ունենայ հայեցի կրթութիւն ու պահպանէ հայու իր նկարագիրը։

Աղքատ, թիթեղաշէն տուներու մէջ ապրող մեր պապիկներուն ու մամիկներուն համար, քաջութենէ աւելի հաւատք էր՝ տոկալու, ապրելու եւ գործելու իբրեւ հայ։

Այսպէս այդ օրերուն Հայ Կապոյտ Խաչի Շրջանային վարչութեան անդամները եւ «Զաւարեան»ի կառուցման օժանդակ մարմնոյ անդամները, իրենց կողքը ունենալով շրջանի հայ գաղթականութեան նիւթական ե՛ւ բարոյական աջակցութիւնն ու ծառայութիւնը, 750 տրախմիի հիմնադրամով հիմը կը դնեն «Զաւարեան» ակումբ-դպրոցին ու տարի մը ետք, 1928-29 ուսումնական տարեշրջանի սկիզբը կը կատարուի պաշտօնական բացումը։

  10462665_311848202306982_3662211941148330844_n

1927-1928

60 տարիներ ետք, անհրաժէշտ էր նոր շէնքի մը վերկառուցումը, որը գոհացում պիտի տար ակումբ-դպրոցի արդիական կարիքներուն։  Այս նպատակով կը կազմուի փոքրանդամ շինութեան յանձնախումբ մը։  Ու՝ 1992-ի վերջաւորութեան շէնքը ամբողջութեամբ կը լրանայ, շնորհիւ շրջանի հայութեան անսակարկ նուիրումին ու Հայ Կապոյտ Խաչի նիւթաբարոյական աջակցութեան։

Այսօր, «Զաւարեան» կեդրոնին մէջ, կը շարունակեն գործել վարժարանը՝ ա․ յարկ, Գոգինիոյ Հայ Կապոյտ Խաչը, Հ․Մ․Ը․Մ․-ի մասնաճիւղը իր սկաուտական բաժինով ու մարզական խումբերով։

9 Οκτ. 1989 - Η θεμελίωση του καινούριου κτιρίου
Հոկտմեբեր 29, 1989 – Նոր շէնքին հիմնարկէքին արարողութիւնը

 Դպրոցին նպատակն ու թիրախը

      Մեր դպրոցը իր հիմնարկութեան օրէն մինչեւ այսօր կը շարունակէ անխափան գործել, հասնելով կրթական բարձր մակարդակի։Քայլ կը պահէ ժամանակիս կարիքներուն։  Օժտուած է դաստիարակչական բոլոր արդի յարմարութիւններովայսպէս՝ բնագիտութեան փորձերու յարմար սարքեր, աշխարհագրութեան ամէն տեսակի քարտէսներ, երկլեզու գրադարան,ևայլ նաեւ ամէն դասարան ունի իր միջգործօն տախտակը։  Ուսուցչական կազմը շարունակ կը վերապատրաստուի, սերտ կապ կը պահէ Յունական կրթական շրջանակներուն հետ, միշտ միտի ունենալով աշակերտին կարիքներն ու անոր կրթութիւնը։        

     Հայեցի կրթութեան ծիրէն ներս, հետամուտ է աշակերտներուն հայակրթութեան ու հայախօսութեան։  Կը հասցնէ հայեցի դաստիարակութեամբ, հայկական ոգիով, Սիմոն Զաւարեանի շունչով դաստիարակուած սերունդներ։

      Մեր հարիւրաւոր շրջանաւարտները մեր դպրոցի հայելին են։   Անոնք շատ կարեւոր դեր կը կատարեն Յունաստանի եւ ո՛չ միայն իրականութեան մէջ, իբրեւ ուսուցիչներ, համալսարանի դասախօսներ, բժիշկներ, գիտնականներ, ճարտարապետներ, ճարտարագէտներ, արուեստագէտներ, արհեստագէտներ, գործարարներ կամ նոյնիսկ  շատ համեստ անդամներ, որոնք իրենց  հաւատքով կը   նուիրուին մեր մշակութային եւ ոգեկան արժէքներու պահպանումին։

      Սերունդներ եւ սերունդեր դաստիարակուեցան այս յարկին տակ։ Աշխարհի բոլոր կողմերէն նախկին շրջանաւարտներ երբ Յունաստան կ՛այցելեն, գիտեն, որ Գոգինիոյ այս անկիւնը իրենց կը սպասէ տաքուկ հայկական օճախ մը․ իրենց «տունը»՝ Զաւարեանը։

Տնօրէններ

1926 - 1928   Զաքարեան Զաքար

1928 – 1934   Սօս Վանի (Կարապետեան Յովհաննէս)

1934 – 1937  Փափազեան Մկրտիչ

1937 – 1940  Պալեան Արսէն

1945 – 1956  Զաքարեան Օննիկ

1956 - 1962  Սօս Վանի (Կարապետեան Յովհաննէս)

1962 – 1966  Աֆշարեան Գեղանուշ, Ֆարաճեան Ալիս

1966 – 1972  Զաքարեան Օննիկ

1972 – 2007  Մկրտիչեան Կիրակոս

2002 – 2006  Սդաւրոս Ապարեան,  Մկրտիչեան Կիրակոս

2006 – 2007  ՏէրՍահակեան Սիմոն, Մկրտիչեան Կիրակոս

2007 –              Մինասեան Հայկանուշ